امید

تکیه گاه

سرت رو بذار رو شونه هام خوابت بگیره بذار تا آروم دل بی تابت بگیره بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره حتی من از شنیدنش گریه ام می گیره گریه ام می گیره بذار رو سینه ام سرت رو چشم های خیسو ترت رو بذار تا سیر نگات کنم بو بکشم پیرهنت رو بغل کن و بچسب بهم بکش دوباره دست بهم جز تو کسی رو ندارم نزدیک تر از نفس بهم سرت رو بذار رو شونه هام خوابت بگیره بذار تا آروم دل بی تابت بگیره بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره حتی من از شنیدنش گریه ام می گیره وقتی چشات خوابش میاد آدم غم هاش یادش یه حالتی تو چشماته که عشق خودش باهاش میاد وقتی چشات خوابش میاد آدم غم هاش یادش یه حالتی تو چشماته که عشق خودش باهاش میاد سرت رو بذار رو شونه هام خوابت بگیره بذار تا آروم دل بی تابت بگیره بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره حتی من از شنیدنش گریه ام می گیره